Reclame bestaat straks niet meer

cuToen ik gisteren mijn studenten uit diverse klassen vroeg wie er ‘ad blockers’ gebruikte, ging toch zeker een kwart of soms de helft van de handen omhoog. ‘Reclame bestaat straks niet meer’ stelde ik. Het maakt plaats voor gepersonaliseerde content, welke al weet waar jouw interesses liggen.

Als je het jurkje van Claire Underwood (hoofdrolspeelster House of Cards) te gek vindt, zet je Netflix op pauze, klik je het jurkje aan en bestel je het direct. 

 

In Duitsland hebben diverse uitgeverijen zich via de rechter verzet tegen die adblockers, maar – zo beweert dit artikel - de uitgevers zijn zelf medeplichtig aan deze blokkeerders. Zo luidt ‘Door overdadige en onveilige advertenties uit te serveren op populaire websites, wekken zij de irritatie op van hun lezers. Die lezers reageren door de banners te blokkeren’. Zit wat in!

 

Wat wordt het dan wel in de nabij toekomst?

De term ‘gepersonaliseerde content’ is misschien wel de meest omvattende hiervoor. Of je nu een Netflixserie aan het kijken bent, op straat loopt of je digitale papier (waar een krant/tijdschrift op verschijnt) leest. 1. Je ziet alleen die content die jouw interesse heeft (of die van jouw netwerk) 2. Je klikt door op content waar een product/dienst achter zit die je wilt kopen. Hoe dat op straat werkt? De komende jaren rukt Virtual Reality verder op. Al zal dat waarschijnlijk pas echt gestalte gaan krijgen als het in een comfortabele bril komt of – waar Google nu op werkt – in een lens. 

 

Hoe wordt de content dan gemaakt en is het nog wel onafhankelijk?

Veel mediamensen zullen op deze manier vrezen dat de adverteerders te veel gaan bepalen welke content er gelezen moet worden, maar het grappige is; Dat doen de adverteerders niet, maar de lezers. Door real-time statistieken zal veel sneller en actueler duidelijk zijn waar lezers interesse in hebben. Mogelijk kan achter bepaalde content dan on the spot een link geplaatst worden via bijvoorbeeld real-time-bidding systemen. 

 

Verdwijnen reclamebureaus, journalisten en redacteuren?

Reclame zoals we het kennen verdwijnt – denk ik – en daarmee ook het reclameproces zoals de bureaus het doorlopen. Natuurlijk hebben zij de stap al gemaakt naar gepersonaliseerde content, maar dat zit nog in de hoek van ‘sluik reclame’. Ze noemen het dan branded content of native advertising of advertising 2.0. Toevallig werd ook vandaag dit artikel geplaatst waarin ter discussie werd gesteld  of lezers nog wel onderscheid kunnen maken tussen wat wel een artikel is met verborgen reclame. De onafhankelijkeheid van journalisten/persvrijheid komt in het gedrang, denken sommigen. Ik denk dat dit wel meevalt. Journalisten maken plaats voor vrije, Twitter-achtige platforms waar het nieuws gewoon recht voor je raap komt, rechtstreeks van de mee-makers. Hopelijk ook van mensen die een beetje verslag kunnen leggen, maar we worden hier steeds beter in opgevoed. Van belang is alleen dat iemand of een systeem die content voor je selecteert. Zo lees ik bijvoorbeeld graag Blendle. Wat zij handig doen is dat een groep van experts content voor jou voorselecteren. Ik denk dat je uiteindelijk die experts zelf kiest. Dat dit uiteindelijk de (online) communities zijn waar jij je in beweegt, ook om andere redenen. 

 

Als je dus straks bij het koffieapparaat een nieuwtje wil vertellen, zegt je collega; Dat weet ik toch! Heb ik voor jou geselecteerd.